Sfeerlicht matglas/metallic Mystical Crescent

Maansikkel

De maansikkel is de dunne streep maan die kort na het donker van de nieuwe maan verschijnt en weer kort voordat de maan in het donker terugkeert, de slanke boog van licht waarmee de maanmaand opent en sluit. Omdat het de maan in haar begin is, staat de sikkel van oudsher voor groei, mogelijkheid en een nieuw begin, voor wat nog niet vol is maar onderweg. Haar naar boven gekeerde vorm, als een schaal of een paar horens, heeft haar in veel culturen tot zinnebeeld van het ontvankelijke en het vrouwelijke gemaakt.

De maansikkel behoort tot de oudste symbolen die we kennen. In het oude Mesopotamië was zij het teken van de maangod Sin, en in de klassieke wereld hoorde zij bij maangodinnen als Artemis, Selene en Diana, vaak gedragen als diadeem op het voorhoofd. Met een ster erbij werd zij veel later een embleem van het Ottomaanse Rijk en daarmee een wijdbekend teken in de islamitische wereld, al gaat haar gebruik als symbool ver aan die associatie vooraf. Vandaag komt men de maansikkel tegen als sieraad, in beeld en op het altaar, een stille herinnering aan kringloop, vernieuwing en het licht dat altijd terugkeert.